چو آن بیچون درین چون کرده آرام

که رخشان چشمه اش اینجا سراب است

مقدس نوری از قید چه و چون

سر از جلباب چون آورده بیرون

پی روپوش کرده یوسف اش نام

به دل یعقوب اگر مهرش نهان داشت،

وگر کردش به جان جا، جای آن داشت