از آن آیینه هم زانوی او شد

ولی از چشم هر بی نور، مستور

صفای او نمود آیینه را رو

درآمد از ادب پیشش به زانو

که فیض نوریاب از روی او شد

به وی هر کس که هم زانو نشیند

رخ دولت در آن آیینه بیند