همی گفت: «ای فلک! با من چه کردی؟

پس از سالی که شد بدرش هلالی،

هلال آسا شبی پشت خمیده

نشسته در شفق از خون دیده

رساندی آفتابم را به زردی

به دست سرکشی دادی عنانم

کزو جز سرکشی چیزی ندانم