بنامیزد! عجب تسبیح خوانی!

ستاده در مقام استقامت

فکنده بر زمین ظل کرامت

پی تسبیح، هر برگش زبانی

به هر فرزند که ش دادی خداوند

از آن خرم درخت سدره مانند

همان دم تازه شاخی بردمیدی