چرا کردی فغان از جان پرسوز؟

چو شد منزلگه اش آن خلوت راز

ز حال بی خودی آمد به خود باز

ازو پرسید دایه کای دل افروز!

بگف: «ای مهربان مادر، چه گویم؟

که گردد آفت من هر چه گویم

در آن مجمع غلامی را که دیدی