ازو پرسید دایه کای دل افروز!

به خلوت خانه خاص اش رساندند

چو شد منزلگه اش آن خلوت راز

ز حال بی خودی آمد به خود باز

چرا کردی فغان از جان پرسوز؟

بگف: «ای مهربان مادر، چه گویم؟

که گردد آفت من هر چه گویم