چو شد منزلگه اش آن خلوت راز

ز فریادی که زد بی خود بیفتاد

روان، هودج کشان هودج براندند

به خلوت خانه خاص اش رساندند

ز حال بی خودی آمد به خود باز

ازو پرسید دایه کای دل افروز!

چرا کردی فغان از جان پرسوز؟