درون می آمد و بیرون همی رفت

نه در خانه به کاری بند گشتی

نه در بیرون به کس خرسند گشتی

مژه پر آب و دل پرخون همی رفت

بدو گفت آن بلنداقبال دایه

که: «ای مه پایه خورشید سایه

نمی دانم که امروزت چه حال است