که جانت غرق دریای ملال است

بدو گفت آن بلنداقبال دایه

که: «ای مه پایه خورشید سایه

نمی دانم که امروزت چه حال است

بگو کین بیقراری از که داری؟

ز نو رنجی که داری از که داری؟»

بگفتا: «من ز خود حیرانم امروز