وز آن جان جهان حاصل چه دارم

بگفت: «ای مهربان مادر! همانا

نه ای چندان به سر کار، دانا

نمی دانی که من بر دل چه دارم

ز من دوری نباشد هیچ گاه اش

ولی نبود به من هرگز نگاهش

چو رویم شمع خوبی برفروزد