ز من دوری نباشد هیچ گاه اش

نه ای چندان به سر کار، دانا

نمی دانی که من بر دل چه دارم

وز آن جان جهان حاصل چه دارم

ولی نبود به من هرگز نگاهش

چو رویم شمع خوبی برفروزد

دو چشم خود به پشت پای دوزد