که از وی هر چه می آید خطا نیست

چو بگشایم بدو چشم جهان بین

به پیشانی نماید صورت چین

بر آن چین سرزنش از من روا نیست

به رشکم ز آستین او که پیوست

به دستان یافته بر ساعدش، دست»

چو دایه این سخن بشنید، بگریست