به دایه گفت: کای دانا به هر راز!

اگر گاهی کنی سویش نگاهی؟»

چو یوسف این فسون از دایه بشنود

به پاسخ لعل گوهربار بگشود

مشو بهر فریب من فسون ساز!

زلیخا را غلام زر خریدم

بسا از وی عنایت ها که دیدم