که سر پیچم ز فرمان خداوند

اگر عمری کنم نعمت شماری،

نیارم کردن او را حق گزاری

ولی گو: بر من این اندیشه مپسند!

ز بدفرمای نفس معصیت زای،

نهم در تنگنای معصیت پای

به فرزندی عزیزم نام برده ست