به فرزندی عزیزم نام برده ست

که سر پیچم ز فرمان خداوند

ز بدفرمای نفس معصیت زای،

نهم در تنگنای معصیت پای

امین خانه خویشم شمرده ست

نی ام جز مرغ آب و دانه او

خیانت چون کنم در خانه او؟