نهم در تنگنای معصیت پای

ولی گو: بر من این اندیشه مپسند!

که سر پیچم ز فرمان خداوند

ز بدفرمای نفس معصیت زای،

به فرزندی عزیزم نام برده ست

امین خانه خویشم شمرده ست

نی ام جز مرغ آب و دانه او