ز مهرت یک سر مویم تهی نیست

به سر سایه فکند آن نازنین را

بدو گفت: «ای سر من خاک پایت

سرم خالی مبادا از هوایت!

سر مویی ز خویش ام آگهی نیست

اگر جان است غم پرورده توست

وگر تن، جان به لب آورده توست