که نبود عشق کس بر من خجسته

چو یوسف دید از او اندوه بسیار

شد از لب همچو چشم خود گهربار

بگفت: «از گریه ز آنم دل شکسته

چو زد عمه به راه مهر من گام

به دزدی در جهان ام ساخت بدنام

ز اخوانم پدر چون دوستر داشت