نهال کین من در جانشان کاشت

چو زد عمه به راه مهر من گام

به دزدی در جهان ام ساخت بدنام

ز اخوانم پدر چون دوستر داشت

ز نزدیک پدر دورم فکندند

به خاک مصر مهجورم فکندند

شود دل دم به دم خون در بر من