بدین سان هر یکی ز آن لاله رویان

که هستم بی سر و پا حلقه مانند

به روی من دری از وصل بگشای!

مکن چون حلقه ام بیرون در، جای!

ز یوسف وصل را می بود جویان

ولی بود او به خوبی تازه باغی

وز آن مشت گیاه او را فراغی