چو یوسف ز اول شب تا سحرگاه

که پا و سر بود پیشش برابر؟

بود معلوم کز سنگی چه خیزد

ز معبودی ش جز ننگی چه خیزد

به وعظ، آن غافلان را ساخت آگاه

همه لب در ثنای او گشادند

سر طاعت به پای او نهادند