چه باشد کز طریق مهربانی

چراغ افروز جان روشن من!

گر از جان دم زنم پرورده توست

ور از تن، شیر رحمت خورده توست

به منزلگاه مقصودم رسانی؟

چه پیوندی نباشد جان و دل را،

چه خیزد از ملاقات آب و گل را؟»