گر از جان دم زنم پرورده توست

به صد مهرش به پیش خویش بنشاند

بدو گفت: «ای توان بخش تن من!

چراغ افروز جان روشن من!

ور از تن، شیر رحمت خورده توست

چه باشد کز طریق مهربانی

به منزلگاه مقصودم رسانی؟