به کافر نعمتی طغیان نمودی

نمی شاید درین دیر پرآفات

جز احسان، اهل احسان را مکافات،

تو احسان دیدی و کفران نمودی

ز کوی حق گزاری رخت بستی

نمک خوردی، نمکدان را شکستی!»

چو یوسف از عزیز این تاب و تف دید