ز کوی حق گزاری رخت بستی

جز احسان، اهل احسان را مکافات،

تو احسان دیدی و کفران نمودی

به کافر نعمتی طغیان نمودی

نمک خوردی، نمکدان را شکستی!»

چو یوسف از عزیز این تاب و تف دید

چو موی از گرمی آتش بپیچید