به بزم نیکویی بالانشینان!

به یک کف گزلکی در کار خود تیز

به دیگر کف ترنجی شادی انگیز

بدیشان گفت پس کای نازنینان!

چرا دارید ازین سان تلخ کامم

به طعن عشق عبرانی غلامم؟

اجازت گر بود آرم برون اش