به طعن عشق عبرانی غلامم؟

بدیشان گفت پس کای نازنینان!

به بزم نیکویی بالانشینان!

چرا دارید ازین سان تلخ کامم

اجازت گر بود آرم برون اش

بدین اندیشه کردم رهنمون اش

همه گفتند کز هر گفت و گویی