چرا دارید ازین سان تلخ کامم

به دیگر کف ترنجی شادی انگیز

بدیشان گفت پس کای نازنینان!

به بزم نیکویی بالانشینان!

به طعن عشق عبرانی غلامم؟

اجازت گر بود آرم برون اش

بدین اندیشه کردم رهنمون اش