ز رویش در بهار و باغ بودید،

زبان آتشین بگشاد چون شمع

کز آن شمع حریم جان چه دیدید،

که بر وی تیغ بدنامی کشیدید؟!

چرا ره سوی زندان اش نمودید؟

بتی کزار باشد بر تنش گل،

کی از دانا سزد بر گردنش غل؟