سرش ز افسر تهی، پایش ز خلخال

به پشت خم از آن بودی سرش پیش

که جستی گم شده سرمایه خویش

به سر بردی در آن ویران، مه و سال

تهی از حله های اطلس اش دوش

سبک از دانه های گوهرش گوش

به مهر یوسف اش از خاک بستر