به سر بردی در آن ویران، مه و سال

چو شد سرمایه بینایی اش گم،

به پشت خم از آن بودی سرش پیش

که جستی گم شده سرمایه خویش

سرش ز افسر تهی، پایش ز خلخال

تهی از حله های اطلس اش دوش

سبک از دانه های گوهرش گوش