ز ذل و عجز کردش سرفکنده!

چو برگشت از ره، آن بر مصریان شاه

گرفت افغان کنان بازش سرراه

که: «پاکا، آنکه شه را ساخت بنده!

به فرق بنده مسکین محتاج،

نهاد از عز و جاه خسروی تاج!»

چو جا کرد این سخن در گوش یوسف