به فرق بنده مسکین محتاج،

گرفت افغان کنان بازش سرراه

که: «پاکا، آنکه شه را ساخت بنده!

ز ذل و عجز کردش سرفکنده!

نهاد از عز و جاه خسروی تاج!»

چو جا کرد این سخن در گوش یوسف

برفت از هیبت آن هوش یوسف