بجنبانید لب، یوسف دعا را

بدان گونه که خود دیدی و دانی

دگر چشمی که دیدار تو بینم

گلی از باغ رخسار تو چینم»

روان کرد از دو لب آب بقا را

جمال مرده اش را زندگی داد

رخش را خلعت فرخندگی داد