بر گریه زار من ببخشای!

می گفت به خیمه داستانی

کای قبله نور و حجله حور!

در سایه ات آفتاب مستور!

وز طلعت یار پرده بگشای!

چون میخ ام اگر رسد به سر سنگ

زینجا نکنم به رفتن آهنگ