وز طلعت یار پرده بگشای!

کای قبله نور و حجله حور!

در سایه ات آفتاب مستور!

بر گریه زار من ببخشای!

چون میخ ام اگر رسد به سر سنگ

زینجا نکنم به رفتن آهنگ

من بودم دوش و گریه و سوز