زینجا نکنم به رفتن آهنگ

بر گریه زار من ببخشای!

وز طلعت یار پرده بگشای!

چون میخ ام اگر رسد به سر سنگ

من بودم دوش و گریه و سوز

وای ار گذرد چو دوش ام امروز

لیلی ست چو آب زندگانی