داری تو گمان که مرغ آن درد

بر جان تو داغ آرزویم

دردی که تو را نشسته در دل

یا کرده به سینه تو منزل،

تنها به دل تو آشیان کرد؟

هست ای ز تو باغ عیش خندان!

درد دل من هزار چندان