گفتا به کرشمه عنایت

گر بیخودی ای کنم چه چاره؟

من آدمی ام نه سنگ خاره!»

لیلی چو شنید این حکایت

با قیس، که: «ای مراد جانم!

قوت ده جسم ناتوانم!

دردی که توراست حاصل از من،