وین زمزمه می سرود و می رفت:

خونابه ز کاس لاله خوردی

هم کاسگی غزاله کردی

شد باز چنانکه بود و می رفت

«لیلی و سرود عشرت و ناز

مجنون و نفیر شوق پرداز

لیلی و عنان به دست دوران