«لیلی و سرود عشرت و ناز

هم کاسگی غزاله کردی

شد باز چنانکه بود و می رفت

وین زمزمه می سرود و می رفت:

مجنون و نفیر شوق پرداز

لیلی و عنان به دست دوران

مجنون و به دشت، یار گوران