شد دشت ز ریگ و سنگ پاره

شوریده به هر دیار می گشت

روزی که سموم نیم روزی

برخاست به کوه و دشت سوزی،

طشتی پر از اخگر و شراره

حلقه شده مار از او به هر سوی

ز آن سان که بر آتش اوفتد موی