چشمی از پیش و چشمی از پس

مجنون به زبان بی زبانی

هم زین سخنان چنانکه دانی،

می گفت و ز بیم ناکس و کس،

غم بی حد و فرصتی چنین تنگ

کردند به طوف کعبه آهنگ

لیلی به طواف خانه در گرد،