صبر و دل و دین فدای من کرد

میدان هوس بدین فراخی!

آن کس که فگار خار اوی ام

دل خسته در انتظار اوی ام،

جان را هدف بلای من کرد،

در بادیه از من است دل تنگ

در کوه ز من زند به دل سنگ،