در کوه ز من زند به دل سنگ،

صبر و دل و دین فدای من کرد

جان را هدف بلای من کرد،

در بادیه از من است دل تنگ

آهو به خیال من چراند

جامه به هوای من دراند،

از من نفسی نبوده غافل