در بادیه از من است دل تنگ

دل خسته در انتظار اوی ام،

صبر و دل و دین فدای من کرد

جان را هدف بلای من کرد،

در کوه ز من زند به دل سنگ،

آهو به خیال من چراند

جامه به هوای من دراند،