غمخواری من بسی نمودی

از دیده سرشک خون فشاندم

در وی سخنان نوشته بودی

صد تخم فریب کشته بودی

غم های مرا بسی فزودی

گیرم که تو دوری از کم و کاست

نید به زبان تو بجز راست،