هر ذره به چشم اهل بینش

بر من چو در عتاب بگشود

با من بجز این عتاب ننمود»

جامی! بنگر! کز آفرینش

از زخم ازل، شکسته جامی ست

گرداگردش نوشته نامی ست

در صاحب نام، کن نشان گم!