قناعت کن از خوان گیتی به هیچ!

بنه گوش را دل به فهم سلیم!

بدان نکته هایی که گفت این حکیم!

چو خوش گفت کای مانده در تاب و پیچ!

کشش های حاجت ز خود دور کن!

ز بی حاجتی سینه پر نور کن!

تهی دست با ایمنی خفته جفت،