تهی دست با ایمنی خفته جفت،

قناعت کن از خوان گیتی به هیچ!

کشش های حاجت ز خود دور کن!

ز بی حاجتی سینه پر نور کن!

به از مالداری که ایمن نخفت

بود پیش دانای مشکل گشای

تو مهمان، جهان همچو مهمانسرای